Je t’aime, I love you, Te amo…het klinkt misschien wat doodgewoon door al die afgezaagde liefdesliedjes op spotify maar dan is er Duits! Voor docente Duits Annabel van Kesteren is er reden genoeg om door de gangen van de school ‘ich liebe dich’ te roepen, al was het alleen maar om de romantiek en de Duitse taal te promoten.
“Aus, bei, mit, nach, seit, von, zu” als strijd tegen Alzheimer
Duitsland is de belangrijkste handelspartner van Nederland, met Duits heb je meer kansen op de Nederlandse arbeidsmarkt, met Duits kun je over de hele wereld werken. Het zijn argumenten die je hoort om vooral om zakelijke en op de toekomstgerichte redenen voor de Duitse taal te kiezen. Maar waarom niet in het nu genieten van de geneugten van de taal? Het leren van een vreemde taal versterkt je concentratie, bevordert je cognitieve vermogens en verbetert je geheugen. Kortom, als je ‘aus, bei, mit, nach, seit, von, zu’ luidkeels aan het zingen bent, train je dus gewoon je hersenspieren. En dat wist de Duitse arts Alois Alzheimer vast nog niet toen hij de naar zijn naam genoemde ziekte ontdekte.
Romantiek is een Duitse uitvinding!
Wist je dat je ook emotioneel slimmer wordt door een nieuwe taal aan te leren? Hoe zit dat? Als je een nieuwe taal leert, leer je jezelf uit te drukken in die taal. En om jezelf goed te kunnen uitdrukken, krijg je meer inzicht in je eigen gevoelens en versterk je je empathisch vermogen. Oui, oui, de Fransen hebben dan wel de reputatie romantisch te zijn en de taal der liefde het beste te spreken maar de Romantiek komt toch echt uit Duitsland. Lees maar eens de poëtische woorden uit ‘Die Lorelei’ of nog beter luister maar eens (zelf hardop uitspreken).
Ich weiß nicht, was soll es bedeuten,
Daß ich so traurig bin,
Ein Märchen aus uralten Zeiten,
Das kommt mir nicht aus dem Sinn.
Die Luft ist kühl und es dunkelt,
Und ruhig fließt der Rhein;
Der Gipfel des Berges funkelt,
Im Abendsonnenschein.
Dat kwam vast en zeker recht je ziel binnen ‘mit Gänsehaut’!
“Ich esse ein Berliner” oder “Ich esse Berliner”?
Veelkleurige snoepjes van fruitgum, Grünkohl of Wurst. Oké, de Duitse keuken staat niet direct bekend om haar culinaire hoogstandjes maar wat maakt het uit als je straks van de berg naar beneden roetsjt en in de après-ski onthaald wordt met “Glühwein und Apfelstrudel’? En voor nu genieten van de Duitse lessen en ‘ein Berliner essen’ of is het zonder lidwoord? Laat daar de taalkundigen maar over twisten!
