Vertel het de hele wereld!

Gastcolumniste Lena van Donzel zocht creatieve alleskunner Thijs Rutten op. Niet alleen is hij docent Klassieke Talen en levensbeschouwing maar ook is hij een getalenteerd schilder en verscheen onlangs zijn tweede roman. In gesprek met Thijs bespreekt Lena van Donzel de dingen des levens.

Door Lena van Donzel

“Op je 45^e nog helemaal hoteldebotel verliefd op iemand worden”

Thijs begint aan zijn verhaal en vertelt me over zijn vriend. Ze ontmoetten elkaar op een feest van gemeenschappelijke vriendinnen. Op zijn vijfenveertigste: ‘Fantastisch toch dat je op je 45^e nog helemaal hoteldebotel verliefd op iemand kunt worden? En dat kan dus ook op je 80^ste. Tell the world!’ Momenteel zijn ze al bijna 15 jaar bij elkaar. Ongehuwd, want er zijn geen kinderen en een heteroleven kopiëren vindt hij niet nodig.

Thijs wist op zijn 14^e al dat hij homoseksueel was. ‘Homofiel’ heette dat toen nog – het is vlak na de Tweede Wereldoorlog -, want dat woord haalde de seks eraf, én je ging regelrecht naar de hel volgens het katholieke boek over seksuele voorlichting dat zijn ouders hem toestopten. Voor Thijs was het duidelijk dat hij niet alleen op meisjes, maar ook op jongens viel. Homo dus, volgens het boek.
Op zijn zestiende stapte hij naar zijn ouders met de mededeling dat hij op jongens viel. Die reageerden niet positief, of eigenlijk helemaal niet: ‘Internet bestond niet, televisie was er net en ik kende helemaal niemand die homo was.’ Wij zouden het als onze generatie niet meer kunnen indenken maar Thijs werd zelfs naar de huisarts gestuurd en die vertelde hem dat het een fase was die alle jongens doormaakten. Nu kan Thijs er gelukkig wel om lachen.

“Met de acceptatie van mensen die ‘anders’ zijn gaat het momenteel helemaal niet goed”

‘Nu ben ik bijna zestig en ik heb een superleven, maar met de acceptatie van mensen die ‘anders’ zijn gaat het momenteel helemaal niet goed en dat maakt me razend. Hier op school komt amper iemand uit de kast en je wilt niet weten hoe vaak ik in de gangen hoor dat er weer iemand voor ‘homo’ wordt uitgemaakt. Ik hoor nooit: ‘Jij vieze hetero!’ Mevrouw Overduin gaf me laatst het boek van Splinter Chabot over zijn coming out (Confettiregen). Er is niks veranderd! En ik zag enkele weken geleden een documentaire over de behandeling van homo’s in Tjetsjenië (Welcome to Chechnya). En Europa doet niets!’

Terloops vraag ik of Thijs ook in Gaydar* gelooft maar voor Thijs is dit ‘iets uit de Middeleeuwen’, een verzinsel, ‘we zijn geen aliens die een extra zintuig hebben. Gelukkig is er Grinder en maakt iedereen zelf wel uit wat hij/zij/het/’n is! Je kan het gewoon aan elkaar vertellen.

“Eén dag alle mannen hier op school in vrouwenkleren en alle vrouwen in mannenkleren… wat zou dat een andere sfeer geven!”

Tot slot spreken we nog kort over Thijs’ laatste roman Het belang van design’ waarin een docent kunstgeschiedenis in Rome verliefd wordt op een van zijn leerlingen en staan we stil bij zijn serie schilderijen genaamd De Anderen. In deze serie staan trotse mannen in vrouwenkleren centraal en ik ben benieuwd wat de inspiratie voor Thijs was voor deze bijzondere serie. ‘Ik wilde deze serie schilderen om de grenzen van identiteit/gender te verkennen en mijn eigen vooroordelen te onderzoeken. En die had en heb ik wel degelijk, net als iedereen natuurlijk. Het is overigens leuk om ze te exposeren, want ze roepen veel reactie op. Liefst zou ik ze hier in de wandelgangen hangen. Misschien eens een dag alle mannen hier op school in vrouwenkleren en alle vrouwen in mannenkleren. Wat zou dat een andere sfeer geven!’

*Een samenvoeging van Gay en radar waarmee de sociale vaardigheid wordt bedoeld om homoseksuelen, lesbiennes en biseksuelen te herkennen zonder objectieve informatie.