Stel je zit in groep acht en je mag gaan kiezen voor je toekomstige school, dan is er geen kieswijzer om je een beetje op weg te helpen. En toch kies je voor iets waar je 4, 5 of 6 jaar vertrouwen in wilt hebben want het bepaalt toch een beetje je leven. “Waar droom je van als je naar de middelbare school gaat?” De redactie van het Mediahuis Nijmegen legde deze vraag voor aan de huidige brugklassers.
Door redactie Mediahuis Nijmegen
De droom van elke groep achter
De stappen die je in het keuzeproces gaat zetten beginnen bij wat je hoort van broertjes of zusjes of vrienden en vriendinnen, je luistert naar je meester of juf en probeert te kijken wat het beste bij je past. Welke school voelt goed? Gelukkig zijn daarvoor open dagen om de scholen van binnen te mogen bekijken en je gevoel te laten spreken want uiteindelijk is sfeer de belangrijkste factor in de beslissing. “Ga ik hier vrienden krijgen?” is de grootste vraag die groep acht kinderen zich stellen getuigen de verklaringen van de huidige brugklassers. Want ja, er wordt gedroomd van ‘vroeg naar huis mogen, lesuitval en nieuwe vakken’ maar de grootste droom? Vrienden en vriendinnen krijgen voor het leven.
De droom van Boris
“Als je het kunt dromen, kun je het doen”, zei ooit Walt Disney en dat was precies het idee van Boris die als brugklasser zijn carrière als filmmaker al had uitgestippeld. Hij haalde in vier jaar zijn diploma, volgde een opleiding tot filmmaker aan het Rijn IJssel in Arnhem en begon zijn eigen filmbedrijf http://www.borisloning.com/. En dan word je gevraagd om een film te maken voor je oude middelbare school passend bij de sfeer van de school en het nieuwe vak DigitalTechMedia. Om deze droom te verwezenlijken werden alle brugklassers uitgenodigd mee te doen. En voor de cast die zich meldde kwam een droom uit.
Pittig die filmwereld!
Tien brugklassers wilden graag hun eerste stap in de filmwereld zetten. Aan de hand van een storyboard werd er twee lange dagen gefilmd in en rond de school. De start van een brugklasser op het Canisius College werd in beeld gebracht waarbij, precies zoals de werkelijkheid, vrienden maken centraal staat. En tijdens het filmen werd duidelijk hoe intensief regisseren en produceren is en dat de taak van een acteur of actrice ook veel wachten betekent totdat de set is opgebouwd. Het zijn aspecten die ook aan bod gaan komen bij DigitalTechMedia. Boris heeft nu al beloofd terug te komen om aan de hand van “the making off” te vertellen over camerabediening en editing. Iedereen hoopt stiekem ook de bloopers te zien want de groen beschimmelde boterham van de productieassistent die als “prop” fungeerde, veroorzaakte de meest gruwelijke blik bij een van de actrices.
Dromerige muziek en een rauwe stem
“Show, don’t tell” legde Boris de leerlingen uit want met beelden kun je alles vertellen en muziek kan die beelden versterken. Muziek die voor deze film zou worden geschreven moest passend zijn bij het fantastische acteerwerk van de leerlingen. Voor Ziko Schilte, oud-leerling en frontman van de band “There’s no recipe” was vanaf het eerste beeld duidelijk dat zijn muziek de dromerige blikken van de acteurs zou volgen zonder het verhaal te beïnvloeden. Een tikkeltje gewaagd maar met zijn donkere stem blaast hij nog meer sfeer de beelden in. Beelden die ook bij Ziko herinneringen oproepen. Immers, zijn beste vrienden leerde hij kennen op het Canisius College.
Benieuwd geworden naar het verhaal? Kijk dan nu de film via onderstaande link:
https://www.youtube.com/watch?v=wP0DqWBlabc
