Door Catherina de Kort

Nietsvermoedend parkeert zij haar auto in het licht van de lantaarnpaal met zicht op haar kantoor. Met lichte trots. Het is echt haar plek geworden waarover zij gisteren nog met warme gevoelens sprak in het interview voor de plaatselijke krant. Een veilige plek waar ieder kind zich thuis kan voelen, waar we met elkaar en voor elkaar prachtig werk neerzetten en waar we de jeugd helpen een solide en gelukkige basis voor de toekomst op te bouwen. Non scholae sed vitae…

Plotseling trekt er een rare rilling over haar rug. Een schim licht op in het schijnsel van haar computerscherm. Ze werkt vaak lang door, te lang misschien. Is zij vanmiddag vergeten haar laptop uit te zetten? Ziet zij het goed? Achter een van de monumentale ramen in haar geliefde erker zweeft een vrouw met zwarte kap. Iets klopt er niet. Zij wrijft nogmaals in haar ogen. Verrek! Dit moet een van haar voorgangsters zijn, mère Gregoria over wie zij de laatste tijd zoveel in schoolarchieven las. De lange werkuren breken op. Maar de baan is uitdagend en de leerlingen en collega’s geven energie. Met een zucht sluit ze even haar ogen, zakt behaaglijk weg in de verwarmde stoel en masseert zachtjes haar nek totdat…

Met een ruk wordt het portier van haar auto geopend. Een afgrijselijke Winnie-the-Pooh druipend van bloed en honing staart haar ijzig aan. Een valse grijns trekt over het gelaat van dit eens zo zachtaardige personage : It’s Halloween, mevrouw de rector!

Ook zin om te een kort verhaal of mooi artikel te schrijven? Mail gerust naar onze site!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here