Met het oog op veilig gebruik van sociale media werd theatergroep Zwerm uitgenodigd hun voorstelling iSocial te spelen om de leerlingen van de tweede klas bewust te maken van de risico’s van het plaatsen van foto’s, filmpjes of verhalen op Internet die je een leven lang kunnen achtervolgen. 

https://www.opde1sterij.nl/theatergroep-zwerm/isocial-voortgezet-onderwijs/

Redactielid Joost Wilkens kroop na het zien van deze voorstelling in de huid van de pester en schreef er een fictief verhaal over. 

Door Joost Wilkens

Het begon met die ene pestkop

Het is 2049 en het blijkt een rustige dag te zijn, maar niet voor Rachel, elke dag wordt ze gepest dag in dag uit. Het komt allemaal door de eerste schooldag, die eerste rotdag. Weet je, ik zat in de 6e klas en het achtervolgde me nog steeds. Ik was altijd de slimste in de klas en toen haalde ik een slecht cijfer. En nu ben ik volgens iedereen een dom meisje en ik haat het als mensen dan komen en zeggen “ Oh hé dombo”. Met Daniël begon het allemaal, hij is echt zo’n pestkop. Maar nu zit hij voor me en heeft spijt na 12 jaar. Nu hoor je zijn verhaal hoe hij hier naartoe is gekomen.

Pesten via Instagram

12 jaar geleden…

Hahahahaha “kijk daar heb je Rachel jongens!” zei Daniël. Als Daniël iets zei dan moesten zijn schoothondjes Michael, Arthur en Oliver hem na doen. Op de een of andere manier hadden ze nooit medelijden met Rachel. Het was een normale donderdag en Rachel zat alleen. Sofie haar beste vriendin was ziek dus moest ze de hele dag alleen doorbrengen. Alles ging prima totdat Daniël binnenkwam en weer stoer ging doen. Via Instagram verspreidde hij een roddel over Rachel dat ze met Arthur had gezoend. Met hem zou zij nooit zoenen. En zo ging het elke dag weer. Rachel werd belachelijk gemaakt en iedereen lachte. Zelfs een keer op het gala waar iedereen bij was. Ze had zich de eerste drie dagen erna ziek gemeld uit schaamte. Maar niet alleen gewoon pesten, ook cyberpesten.

Op een dag hield het opeens op. Daniël ging rustig zitten en zijn vrienden waren er niet. Hij zag in hoe hij Rachel pijn had gedaan. Maar het vervelende was dat hij niet durfde te zeggen dat hij spijt had. Een paar jaar later wilde hij alsnog sorry zeggen maar hij wist niet waar Rachel woonde. Dus hij ging bij Sofie langs. Sofie zei “ze woont op Beukenlaan 313”, aan de andere kant van Nederland. Dus hij maakte een hele reis om naar haar toe te komen. Hij ging zelfs langs de Appie om een appeltaartje te halen. Eenmaal aangekomen wist hij niet goed wat hij moest doen want hij werd nerveus. “Zal ik het doen of gewoon weglopen”, alle opties suisden door zijn hoofd maar hij besloot aan te bellen.

Spijt

Achter de deur klonk een stem die zei: “Ik kom er aan”. De deur ging open en Rachels mond zakte open.  “Sorry voor alles dat ik je aan heb gedaan” zei Daniël. Ze wist niet wat ze moest zeggen. Ze was boos, verdrietig en blij op hetzelfde moment. Ze vroeg of Daniël binnen wilde komen. En samen gingen ze naar binnen. Daniël legde alles uit waarom hij het deed wat hij toen had gedaan en dat hij heel veel spijt had. Ze kletsten bij en uiteindelijk werden ze zelfs nog vrienden. Rachel vond het heel fijn dat hij zijn excuses had aangeboden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here