Dat sommige vooroordelen al eeuwenlang herhalende beelden zijn, die vaak verbonden zijn met slavenhandel is een thema dat geschiedenisdocent Ruben Hermsen niet uit de weg gaat. ‘De Gouden eeuw’ van Nederland stond centraal in de tweede klas en dat was de gelegenheid om samen te praten en te reflecteren over slavernij. 

Elizeh Nematollahi schreef hierover een kort essai en Marlies van Nassau maakte er een prachtige illustratie bij.

Door Elizeh Nematollahi

Gouden eeuw van Nederland

De Republiek is het rijkste land van Europa tijdens de 17e eeuw. Het gaat goed in de Republiek. Nederland wordt steeds rijker door schepen die producten meenemen uit Europa, Azië, Amerika en Afrika. Er was veel veldwerk in Zuid-Amerika want veel goederen kwamen van een plantage. Daar hadden mensen slaven voor nodig. Niet alleen voor de plantages maar ook voor bouwen of verdedigen. Ook vrouwen die hielpen met het onderhouden van de kinderen of het schoonmaken van huizen werden tot slaaf gemaakt. Een slaaf werd wakker na nog geen hele nacht slaap. Vaak kreeg je als eten alleen maar suikerriet. Ook al leefden slaven op de plantages waar ook dieren waren zoals koeien of kippen, zij kregen nooit vlees of zuivel. Als man werd je vooral gebruikt op de plantage, als vrouw deed je vaak hetzelfde maar ook hielp je binnen het huis. Soms werden vrouwen zelfs verkracht of misbruikt.

De impact van slavernij is nog steeds voelbaar

Slavenhandel krijgt nog veel aandacht omdat het een groot ding was in de geschiedenis. Omdat er nog zoveel mensen zijn die denken dat iemand van kleur minderwaardig is. Er zijn nu dingen zoals discriminatie tussen huidskleuren of mensen die denken dat blank zijn beter is of dat je dan meer waard bent. Meningen zijn verdeeld over of we nog over de slavernij moeten praten. Mensen denken dat excuses onnodig zijn omdat het niet de schuld van deze generatie zou zijn. Waarom zouden wij sorry moeten zeggen? Andere mensen denken dat niet de burgers maar de regering er wat aan moet doen.

Wel of niet sorry zeggen

Ikzelf denk dat je altijd moet onthouden wat de impact van slavernij is geweest en hoe bepalend het is hoe mensen ander mensen zien. Maar dat betekent niet dat ik denk dat de burgers sorry moeten zeggen tegen andere burgers van kleur. Nee, ik denk dat de regering  excuses zou moeten aanbieden want hoe je het ook ziet het was de regering van Nederland oftewel de Republiek die de beslissing maakte over de slavernij. Natuurlijk was dat toen niet de beslissing van deze regering maar ik vind dat dat iets is waar ze excuses voor aan kunnen bieden.

1 juli 1863 was de dag van de afschaffing van de slavernij in Suriname en Nederlandse Antillen. Nederland was een van de laatste landen die de slavernij afschafte. Er wordt tijdens Keti Koti gevierd dat de slavernij is afgeschaft. Keti Koti betekent letterlijk het breken van de ketenen. Keti Koti is geen officiële feestdag maar het is iets wat veel mensen vieren of herdenken. Uit vele onderzoeken komt naar voren dat mensen niet denken dat het nodig is om er een officiële feestdag van te maken. Ik denk dat Keti Koti een feestdag zou moeten worden voor de mensen die het willen vieren. Wat denk jij?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here